NUR TƏFSİRİ: Ali-İmran surəsi / ayə 191
"(Düşüncə sahibləri) o kəslərdir ki, ayaq üstə, oturaq və uzanmış halda Allahı yad edər, göylərin və yerin yaranışı haqqında düşünərlər. (Can-dildən deyərlər:) «Pərvərdigara! Bu varlıq aləmini boş yerə yaratmamısan, Sən pak-pakizəsən. Bizi atəş əzabından qoru.»”
Nöqtələr
İmam Baqirin (ə) buyruğuna əsasən, sağlam adamlar ayaq üstə, xəstələr oturaq, acizlər isə uzanmış vəziyyətdə namaz qılmalıdırlar.("Təfsire-bürhan”, c. 1, səh. 333.)
Bildirişlər
1. Bütün hallarda Allahı yada salmaq düşüncə nişanəsidir.
2. Düşüncə əhli həm də zikr əhli olmalıdır.
3. İman düşüncə əsasında dəyərli olur.
4. İman və bütün vücudla etiraf dəyərlidir. Dil etirafı ilə kifayətlənmək olmaz.
5. Zikr və düşüncə yanaşı olduqda dəyərli olur. Təəssüf ki, bəziləri zikr edirsə də düşünmür, digərləri düşünürsə də zikr etmir.
6. İnsanı Allaha yaxınlaşdıran müvəqqəti yox, daimi düşüncə və zikrdir.
7. Təbiəti hiss üzvləri ilə tanımaq kifayət deyil. Bu barədə düşünmək də lazımdır.
8. Göylərin və yerin yaranışı haqqında düşünən kəs anlayar ki, varlıq aləminin Rəbbi həm də bizim Rəbbimizdir.
9. Yaranışın bütün sirlərini dərk etməsək də, o, boş yerə deyildir.
10. Əvvəlcə düşüncə, sonra isə iman və irfan. Daha sonra dua və münacat.
11. Əgər varlıq aləmi boş yerə deyilsə, biz də boş yerə yaşamamalıyıq.
12. Varlıq aləmi məqsədlidir. İlahi məqsəddən nə qədər uzaq olsaq, cəhənnəmə bir o qədər yaxınlaşmış oluruq.
13. Duadan qabaq Allaha sitayiş edək, Onun pak-pakizə olduğunu dilə gətirək.
14. Əql və düşüncənin bəhrəsi qiyamətdən qorxudur.